تبلیغات
تبلیغات تبلیغات

خاطره مشترک وزرای کار

از عملکرد وزرای کار سابق چه به خاطرمان مانده است؟ جز این بوده که نیمه اول صدارت پرشورترین هایشان به تلاش برای اثبات این ادعا گذشته که وزارت متبوع آنها تنها مسوول تنظیم روابط کار است و نه متولی اشتغال، نیمه دوم هم معمولا ضمن یک عقب نشینی، همراه بوده با اتلاف منابع برای اجرای طرح هایی همچون اشتغال ضربتی و گسترش بنگاه های کوچک و زودبازده.

لذا انفعال در برابر مسوولیت های اجتماعی و اقتصادی و اتلاف منابع برای تزریق دستوری اشتغال غیرپایدار، مجموع خاطرات ماندگار و مشترکی است که از با قدمت ترین وزرای کار دولت ها به یادگار مانده است.

تحت تاثیر چنین خاطرات به جا مانده و تکراری، معمولا وزیر کار در زمره اعضاء تیم اقتصادی دولت به حساب نمی آمد و شرکای اجتماعی دولت اعم از کارگران و کارفرمایان هم عادت کرده بودند که فقط خبر نرخ افزایش دستمزد سالانه را از این وزارتخانه بشنوند که آن هم چون همواره مصادف با ۲۸ اسفندماه اعلام می شد، در جشن ملی شدن صنعت نفت و سکوت تعطیلات نوروزی محو می شد.

البته فارغ از این تکرار طولانی، آغاز اصلاحات در قوانین کار موجب بروز تنش های جدی میان دولت و شرکاء اجتماعی اش شد که با مداخله مستقیم دولت در تشکل های کارگری و کارفرمایی در دولت بعدی، رویارویی های جدی میان اعضاء انجمن های صنفی کارگری، خانه کارگر و سندیکالیست ها به همراه کانون عالی انجمن های صنفی کارفرمایی با دولت ها هم قدمت پیدا کرد.
اما حالا شرایط به کلی متفاوت شده است.

انتخاب وزیر پیشنهادی کار حساسیت بالایی پیدا کرده، او از جمله تاثیرگذاران در تیم اقتصادی دولت به شمار می رود و دامنه شمول سیاستگذاری های این وزارتخانه اکثریت جامعه ایران را حتی اگر کارگر و کارفرما هم نباشند، تحت تاثیر خود قرار می دهد. دانشجویان چشم انتظار نتیجه طرح کارورزی دانش آموختگان دانشگاهی هستند و معتادان، کودکان خیابانی و حتی زنان خانه دار و مستمری بگیران بهزیستی و کمیته امداد منتظرند تا سرنوشت سیاست های حمایتی این وزارتخانه برای چهار سال آینده مشخص شود.

از سوی دیگر با تاکید مقام معظم رهبری بر رفع فقر و لحاظ آن از سوی رییس جمهوری به عنوان اولویت مهم دولت آینده، به نظر می رسد نقش وزارت کار از آنچه رخ داده نیز پررنگ تر شود.

به هر حال وزارتخانه ای که پتانسیل خود را در نگارش برنامه فقرزدایی و اجرای طرح بیمه همگانی نشان داده و کارنامه جهش سه برابری مستمری افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی، بیشترین سبقت حداقل دستمزد کارگری از نرخ تورم طی بیست سال گذشته، بیمه کردن ۱۱ میلیون نفر فاقد حمایت های تامین اجتماعی و توزیع سبدحمایتی، نشان داده حالا و با تاکید مقام های ارشد نظام، نیاز به شتاب بیشتری برای ادامه مسیر فقر زدایی دارد.

البته طرح ها و برنامه های لازم، انجام شده و ریل گذاری های ضروری نیز طی چهار سال گذشته صورت گرفته و در بخشی از مسیرها حتی لوکومتیوها مدتی است که حرکت خود را آغاز کرده اند. خوشبختانه ارتباط دولت با شرکای اجتماعی اش نیز در مسالمت آمیز ترین و کم تنش ترین دوران دولت های اخیر قرار دارد.

تنها به نظر می رسد یک گام ضروری دیگر برای حصول نتیجه نهایی باقی است و آن حمایت تمام قد مجلس از برنامه دولت و وزارت کار برای فقرزدایی تمام و کمال است. برنامه ای که تحقق آن به منزله تحقق یکی از اصیل ترین اهداف انقلاب اسلامی به شمار می رود.

بدیهی است که برخلاف دوره های قبل، حمایت تمام قد از وزارتخانه و وزیری که به بالاترین سطح اهمیت خود در طول دوران فعالیت این وزارتخانه رسیده، دشوارتر شده و نیاز به بررسی های موشکافانه تر برنامه ها از سوی نمایندگان خواهد داشت اما فارغ از این نگاه موشکافانه، ضروری است که همزمان و همراستا با تاکید مقام معظم رهبری بر اهتمام دولت بر فقرزایی، مجلس حمایت ویژه ای از فاز دوم برنامه های فقرزدایی دولت که از سوی وزارت کار تدوین شده، داشته باشد و در فاز اجرا نیز مجموعه دولت و وزارت کار را بیش از پیش یاری کند.

*کارشناس اقتصادی و روزنامه‌نگار

۳۵۲۲۵

inves بدون نظر ۲۱ مرداد ۱۳۹۶